OWCZAREK STARONIEMIECKI według Polskiej Federacji Kynologicznej

WRAŻENIE OGÓLNE, USPOSOBIENIE

Owczarek Staroniemiecki jest dobrze umięśniony, często masywnej budowy, cięższy i nieco większy od Owczarka Niemieckiego. Zazwyczaj posiada też szersze czoło jak również wyraźniejszy stop, dobrze gdy pochodzi z czystej linii DDR, ponieważ w byłej DDR preferowano siłę, twardość charakteru i odporność na warunki atmosferyczne. Jego charakter powinien być zrównoważony, dobrotliwy, niekonfliktowy i bezstronny. Powinien być uważnym, niezawodnym obrońcą o osobowości przywódczej i z temperamentem o wyższym progu pobudzenia niż współczesny Owczarek Niemiecki. Owczarek Staroniemiecki jest psem z natury cichszym i spokojniejszym, nie reagującym bezkrytycznie na polecenia, samodzielnym, umiejącym analizować sytuację i potrafiącym bezbłędnie odróżnić wroga od przyjaciela. Owczarek Staroniemiecki ma wszechstronne zastosowanie. Doskonale sprawdza się jako pies rodzinny, towarzyszący, obronny, strzegący, pilnujący, służbowy i ratunkowy. Z uwagi na to, że jest z gruntu bardzo pracowity, należy mu jedynie umożliwić okazanie jego naturalnych zalet. Poprzez stworzenie rodzinnego kontaktu oraz okazanie mu odpowiedniej czułości i konsekwencji w prowadzeniu mamy świetnego, zrównoważonego psa.

ISTOTNE PROPORCJE

Wysokość w kłębie wynosi:

  • Psy 63-68 cm / 45 – 55 kg
  • Suki 58-63 cm / 35 – 45 kg

Długość korpusu przekracza wysokość w kłębie o ok. 10-17 %

GŁOWA

Głowa ma formę klina, jej wielkość pozostaje w odpowiedniej proporcji do rozmiarów korpusu, nie jest ciężka ani nadmiernie wydłużona. Czoło, widziane z przodu i z boku, jest wysklepione lecz bez bruzdy czołowej lub z bruzdą czołową słabo zaznaczoną. Proporcja mózgoczaszki do twarzoczaszki wynosi 1:1. Szerokość mózgoczaszki jest mniej więcej równa jej długości. Czaszka widziana z góry zwęża się równomiernie, począwszy od linii uszu w kierunku lusterka nosa i przechodzi w klinowatą twarzoczaszkę (kufę). Stop wyraźnie zaznaczony. Szczęka i żuchwa są mocne. Grzbiet nosa prosty, zapadnięcie lub wysklepienie jest niepożądane. Wargi są przylegające, dokładnie domknięte, ciemne. Lustro nosa musi być czarne.

ZGRYZ

Zgryz musi być mocny, zdrowy i kompletny (42 zęby zgodnie z formułą zębową). Owczarek staroniemiecki ma zgryz nożycowy, co oznacza, że siekacze muszą na siebie zachodzić nożycowo, przy czym siekacze szczęki nożycowo schodzą się z siekaczami żuchwy. Zgryz cęgowy, przodozgryz lub tyłozgryz jest wadą, podobnie jak większe luki lub odstępy między zębami. Wadliwa jest też prosta linia siekaczy. Kości szczęki muszą być mocne, ażeby zęby mogły być głęboko osadzone w dziąśle.

OCZY

Oczy są średniej wielkości, kształtu migdała, nieco skośne i nie wypukłe. Kolor oczu powinien być możliwie ciemny, dopasowany do umaszczenia (jasne oko przy umaszczeniach rozjaśnionych)

USZY

Uszy stojące, średniej wielkości, noszone prosto i równolegle, o małżowinach zwróconych ku przodowi. Uszy załamane i wiszące są wadą.

SZYJA

Szyja powinna być mocna, dobrze umięśniona, bez luźnej skóry. Jest ustawiona w odniesieniu do korpusu pod kątem ok. 45 stopni.

KORPUS

Linia górna przebiega od nasady szyi, poprzez wysoki kłąb i prosty grzbiet, do lekko opadającego zadu bez wyraźnego zakłócenia. Grzbiet jest umiarkowanej długości, mocny i dobrze umięśniony. Partia lędźwiowa szeroka, krótka, mocna i dobrze umięśniona. Zad powinien być długi i lekko opadający i bez zakłócenia linii górnej przechodzić w nasadę ogona. Biodra szerokie i dobrze umięśnione.

KLATKA PIERSIOWA

Powinna być umiarkowanej szerokości, dolna partia piersi możliwie długa i zaznaczona. Głębokość klatki piersiowej powinna wynosić ok. 45-48% wysokości w kłębie. Żebra powinny być umiarkowanie wysklepione, klatka piersiowa beczkowata jest równie wadliwa jak spłaszczona bocznie.

OGON

Ogon sięga co najmniej do stawu skokowego ale nie poza środek śródstopia. Powinien być noszony w formie lekko opadającego łuku, przy czym w podnieceniu i w ruchu jest bardziej uniesiony.

KOŃCZYNY

Kończyny przednie, widziane ze wszystkich stron, są proste, widziane z przodu absolutnie równoległe. Łopatka i ramię są równej długości i dzięki mocnej muskulaturze pewnie przylegające do tułowia. Kąt łopatkowo-ramienny wynosi w idealnym wypadku 90 stopni, z reguły do 110 stopni. Łokcie ani w pozycji “stój” ani w ruchu nie mogą być odstawione. Przedramiona, widziane ze wszystkich stron, są proste i ustawione całkowicie równolegle.  Muszą być dobrze umięśnione. Śródręcze jest długości ok. 1/3 przedramienia i jest do niego ustawione pod kątem 20-22 stopni. Łapy przednie zaokrąglone, zwarte i wysklepione, opuszki twarde. Pazury mocne i ciemne.

 

Kończyny tylne są lekko odstawione wstecz, przy czym widziane od tyłu są ustawione równolegle. Udo i podudzie są w przybliżeniu jednakowej długości i tworzą kąt ok. 120 stopni, uda są mocne i dobrze umięśnione. Stawy skokowe są mocne i stabilne, śródstopie ustawione w linii prostopadłej do ziemi pod stawem skokowym. Łapy tylne są zwarte, lekko wysklepione, opuszki twarde i ciemne, pazury mocne i również ciemne.

RUCH

Kończyny pod względem długości i kątowania muszą być względem siebie tak zgrane, ażeby bez istotnej zmiany linii grzbietu kończyny tylne mogły wsuwać się pod tułów i sięgać z kończynami przednimi jednakowo daleko. Przy prawidłowych proporcjach budowy i kątowaniu ruch jest posuwisty, pies porusza się płasko przy ziemi, płynnie, swobodnie, bez wysiłku.

SKÓRA

Skóra przylega luźno ale nie tworzy fałd.

SZATA

Cechy włosa:
Prawidłowa okrywa włosowa owczarka staroniemieckiego to włos półdługi do długiego, twardy, z podszerstkiem. Włos miękki jest niepożądany. Psy bez podszerstka są eliminowane z hodowli.
Umaszczenia:
Czarne ze znaczeniami rudymi, żółtymi i szarymi (Bi – Color), jednolite czarne bez znaczeń, jednolite szare, wilczaste we wszystkich wariantach kolorystycznych (od rudego do srebrzystego). Nie rzucająca się w oczy, mała biała plamka na piersi, podobnie jak jasne wewnętrzne partie kończyn, są dopuszczalne ale niepożądane, nie dotyczy to psów o jednolicie czarnym umaszczeniu. Podszerstek w kolorze szarym, biały niepożądany. Lustro nosa u wszystkich odmian barwnych musi być czarne.

JĄDRA

Samce powinny mieć dwa jednakowej wielkości jądra, normalnie rozwinięte, które całkowicie pozostają w mosznie.

WADY

Każde odstępstwo od powyższych norm powinno być uznane za wadę, której ocena zależy od stopnia odstępstwa.

WADY ELIMUJĄCE

  1. Psy słabego charakteru, agresywne, nerwowe.
  2. Psy ze stwierdzona dysplazja stawów biodrowych
  3. Wnętry jedno- i obustronne oraz psy z wyraźnie niejednakowymi, względnie źle uformowanymi jadrami.
  4. Psy ze zniekształconymi uszami i ogonami.
  5. Psy z wadami budowy.
  6. Psy z wadami uzębienia
  7. Psy z wadami zgryzu
  8. Albinizm